Η αγελάδα νυσταγμένη, λύγισε τα γόνατά της και ξάπλωσε. Κοιμήθηκε. Το αρνί πονηρό και ξεπεταμένο, έφυγε για το διπλανό αγρόκτημα. Ο σκύλος, χαζός και άβουλος, μόλις είδε πως έμεινε μόνος, σκαρφάλωσε φοβισμένος στην αγκαλιά της γιαγιάς, που τη λέγαν Ειρήνη. Εκείνη, τί νάκανε, άπλωσε τα χέρια της και τον κράτησε μην πέσει. Ε, πώς να γράψει τώρα με το σκύλο αγκαλιά. Αχ, καημένη Αλίκη, πού την πέτυχες τη γιαγιά για συνεργάτη! Μόνη σου θα τη γράψεις την ιστορία...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου